Semešnica, stanište dabrova, oaza mira za čovjeka

Jedna od životinjskih vrsta koja je bila nestala sa naših prostora je Evropski dabar koji je nekada bio rasprostranjen širom Evrope i sjeverne Azije, od Škotske do istočnog Sibira. Dabrovi su naseljavali šumovita riječna područja, manje rječice te jezerca i jezera okružena šumom. Ipak, tokom 18. i 19. vijeka populacije dabrova su bile svedene na svega četiri daleka i izolovana lokaliteta u središnjem toku rijeke Elbe u Njemačkoj, donjem toku Rajne u Francuskoj, te južnoj Norveškoj, a jedna veća populacija preživjela je u Rusiji. Glavni razlog nestajanja dabrova bio je lov zbog krzna, mesa, masti i ulja.

Nažlost, mnogo je životinjskih i biljnih vrsta koje su, radi različitih faktora, postale ugrožene,a najviše djelovanjem čovjeka. U Bosni i Hercegovini, dabrovi su nekada bili rasprostranjeni oko svih većih vodotokova, o čemu svjedoče fosilni ostaci i imena mjesta kao: Dabar, Dabravine, Dabar-polje, itd.

Realizacija ideje o ponovnom naseljavanju dabra u BiH,počela je 2004. godine, a Udruženje Šumarskih inženjera i tehničara, sa Šumarskim fakultetom u Sarajevu pristupilo je analizi potencijalnih staništa za naseljavanje dabra u BiH. Istovremeno, ostvaren je kontakt sa predstavnicima vlade pokrajine Hessen u Njemačkoj, te dogovorena donacija od dvadesetak dabrova.Tako je Bosna i Hercegovina, postala je 26-ta zemlja u Evropi koja je vratila dabra na nekadašnja staništa.

Za povratak dabra u našu zemlju odabrana je rijeka Semešnica kod Donjeg Vakufa , koja ima dužinu toka od 18 kilometara, pogodan vegetacijski sastav, dobre klimatske prilike i malo kolebanja nivoa vode,

U saradnji sa Ministarstvom poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva Srednjobosanskog kantona, Šumsko privrednim društvom „Srednjobosanske šume“ i Lovačkim društvom „Semešnica“ iz Donjeg Vakufa, u martu i aprilu 2005. godine, pristupilo se pripremi lokaliteta za naseljavanje dabrova. Izrađene su prihvatne kućice, koje su odvojene od prolaza oblicama od johe, vrbe i slično, tako da je nakon ispustanja u kućice dabrovima ostavljeno da sami progrizu put u slobodu.

Ove kućice su izgrađene na pet lokaliteta duž rijeke Semešnice. Prolaz, odnosno izlazni tunel je na kraju bio pod vodom kako bi se sto vjernije imitirala prava nastamba. Prije ispuštanja, svim jedinkama su stavljeni mikročipovi u svrhu lakšeg praćenja nakon puštanja i eventualnog registrovanja gubitaka.Kasnije su dabrovi naseljeni i u Plivskim jezerima kod Jajca.

Osim što Semešnica odiše netaknutom prirodom, zelenilom, čistim zrakom i vodopadima, u Semešnici žive i dabrovi.

Ako čuvamo prirodu i sve što je obogaćuje postoje izgledi da i mi u njoj budemo sretni kako bi što duže trajala ta prirodna simbioza čovjeka i prirode.


Projekat je sufinansirao Fond za zaštitu okoliša FBiH

Novum.ba

Vezano: